Rechtspraak

Art. 8

Positieve verplichtingen

Gezinsleven

Afwijzing van het verzoek van verzoeker om gezinshereniging met vijf van zijn minderjarige kinderen, geboren uit polygame huwelijken met zijn tweede en derde echtgenote, gesloten in Jemen

Het bestaan van een gezinsleven tussen verzoeker en zijn vijf kinderen, ondanks het feit dat polygame huwelijken in Nederland niet worden erkend

Besluit van de verzoeker om alle drie de huwelijken in stand te houden en de situatie niet te regulariseren, in de wetenschap van het verbod en dat zijn kinderen daardoor met immigratieproblemen te maken zouden krijgen

Bestaan van een sterke Europese consensus over het verbod op polygamie

Ruime beoordelingsmarge die aan de lidstaten moet worden toegekend bij de beslissing of gezinshereniging tussen vaders en kinderen uit polygame huwelijken al dan niet wordt toegestaan

Beoordeling van alle relevante omstandigheden

Eerlijk evenwicht tussen de tegenstrijdige belangen die op het spel staan

Opvang

statushouders

bescherming in andere lidstaat

volgend verzoek

instructie Minister aan Fedasil om geen opvang te verlenen

art. 4, § 1, 3° Opvangwet

onderscheid tussen ‘volgende verzoeker’ en ‘aanvragen ingediend in een tweede lidstaat nadat reeds bescherming werd verleend in een eerste lidstaat’

schorsing

(T.N. t. Griekenland)

Art 8

positieve verplichting

recht op gezinsleven

lang uitblijven van beslissing door nationale overheden over aanvraag gezinshereniging van een Burundees onderdaan erkend als vluchteling in Griekenland wegens zijn onmogelijkheid om bewijsstukken voor te leggen vereist door de nationale wetgeving

nationale overheden houden geen rechtvaardig evenwicht, in overeenstemming met hun appreciatiemarge, tussen het belang van de verzoeker om herenigd te worden met zijn familie en de belangen van de Griekse staat

beslissingsproces bij de asieldienst bevat geen garantie van flexibiliteit, snelheid en effectiviteit vereist om het recht op respect voor zijn gezinshereniging te garanderen aan de verzoeker

Art 13 (+ Art 8)

daadwerkelijk rechtsmiddel

afwezigheid van intern rechtsmiddel

(Suji t. Griekenland)

Art 8

positieve verplichting

recht op gezinsleven

lang uitblijven van beslissing door nationale overheden over aanvraag gezinshereniging van een Burundees onderdaan erkend als vluchteling in Griekenland wegens zijn onmogelijkheid om bewijsstukken voor te leggen vereist door de nationale wetgeving

nationale overheden houden geen rechtvaardig evenwicht, in overeenstemming met hun appreciatiemarge, tussen het belang van de verzoeker om herenigd te worden met zijn familie en de belangen van de Griekse staat

beslissingsproces bij asieldienst bevat geen garantie van flexibiliteit, snelheid en effectiviteit vereist om het recht op respect voor zijn gezinshereniging te garanderen aan verzoeker

Art 13 (+ Art 8)

daadwerkelijk rechtsmiddel

afwezigheid van intern rechtsmiddel

(Dotani t. Griekenland)

Art 8

positieve verplichting

recht op gezinsleven

lang uitblijven van beslissing door nationale overheden over aanvraag gezinshereniging van een Burundees onderdaan erkend als vluchteling in Griekenland wegens zijn onmogelijkheid om bewijsstukken voor te leggen vereist door de nationale wetgeving

nationale overheden houden geen rechtvaardig evenwicht, in overeenstemming met hun appreciatiemarge, tussen het belang van de verzoeker om herenigd te worden met zijn familie en de belangen van de Griekse staat

beslissingsproces bij asieldienst bevat geen garantie van flexibiliteit, snelheid en effectiviteit vereist om het recht op respect voor zijn gezinshereniging te garanderen aan verzoeker

Art 13 (+ Art 8)

daadwerkelijk rechtsmiddel

afwezigheid van intern rechtsmiddel

(J.B. t. Griekenland) Geen schending artikel 13 EVRM (+ artikel 3 EVRM)

Uitzetting

Daadwerkelijk rechtsmiddel

Verdragsconform onderzoek van het asielverzoek van een Syrische onderdaan in de context van zijn mogelijke terugkeer van Griekenland naar Turkije op grond van de EU-Turkije-verklaring van 18 maart 2016

Schrapping van de rol van de materiële klacht onder artikel 3 wegens de toekenning van de vluchtelingenstatus in Frankrijk ontnam verzoeker niet zijn hoedanigheid van slachtoffer onder artikel 13

Wanneer de terugkeer van asielzoekers wordt beheerst door een gestructureerd kader van samenwerking tussen twee verdragsstaten (in plaats van door ad hoc diplomatieke toezeggingen) met duidelijke en objectief verifieerbare voorwaarden, moet bij de risicobeoordeling rekening worden gehouden met die bredere context

Het beginsel dat diplomatieke garanties specifiek moeten zijn, mag niet mechanisch worden toegepast wanneer de ontvangende Staat deelneemt aan een gevestigd, onderling overeengekomen mechanisme voor de behandeling van teruggekeerde personen

Algemene garanties die in een dergelijke overeenkomst zijn opgenomen en door middel van voortdurende institutionele samenwerking worden uitgevoerd, kunnen volstaan om een reëel risico op een met artikel 3 strijdige behandeling weg te nemen, mits zij een voldoende betrouwbare waarborg van bescherming bieden

De garanties in de onderhavige zaak, beoordeeld binnen het bredere kader van de EU-Turkije-verklaring en in samenhang met objectief materiaal, vormen een samenhangend en elkaar wederzijds versterkend geheel van waarborgen waarop de nationale autoriteiten zich konden baseren

Grondig, gelaagd onderzoek van asielverzoek

Geïndividualiseerde beoordeling

Verzoeker kreeg de gelegenheid het vermoeden te weerleggen dat Turkije voor hem een veilig derde land was

Doeltreffende waarborgen die verzoeker in staat stelden zijn vrees voor een met artikel 3 strijdige behandeling naar voren te brengen en die hem konden beschermen tegen willekeurige terugzending naar Turkije en, via ketenrefoulement, naar zijn land van herkomst

Schending artikel 3 (materieel)

Vernederende behandeling

Detentie van verzoeker gedurende één maand en negentien dagen in een politiebureau zonder de voorzieningen die voor langdurige detentie vereist zijn

(Mouelhi t. België) Onontvankelijk

misleidende informatie bij over opvangomstandigheden

misbruik

artikel 35 EVRM

Opvang

KB Cumul

bijdrageplicht niet nagekomen

beëindiging opvang

code 207 no show

art. 35/1 en 35/2 Opvangwet

art. 6 en 13 KB 16 april 2024

beëindiging opvang kan niet louter op grond dat verzoeker in verleden over voldoende bestaansmiddelen beschikte

automatische koppeling tussen niet betalen bijdrage en beëindiging materiële hulp is in strijd met Opvangwet

cumulatieve voorwaarden voor beëindiging niet vervuld

verschuldiging achterstallige betaling aan Fedasil

bijdrageplicht niet onwettig

vernietiging beslissing beëindiging opvang

veroordeling voor verschuldigde bijdragen

Gezinshereniging

art. 10 Vw.

art. 39/2, § 2 Vw.

DVZ had moeten nagaan of vertraging voor aanvraag gezinshereniging aan administratie of nieuwe organisatie te wijten was

zorgvuldigheidsplicht

vergaren informatie om met kennis van zaken beslissing te nemen

DVZ moest hier kennis van hebben en indien nodig op eigen initiatief onderzoeken

Opvang

systematische toekenning

code ‘207 no show’

alleenstaande mannen

discriminatie op basis van geslacht

Fedasil, minister

Belgische Staat

schadevergoeding

(M.V. e.a. t. België) Schending artikel 3 EVRM (vernederende behandeling)

geen opvang voor verzoekers om internationale bescherming

maanden op straat in precaire omstandigheden

Gebrek aan respect voor de waardigheid

Schending artikel 6 EVRM (burgerlijk recht)

toegang tot de rechter

Onredelijke termijn van tenuitvoerlegging van definitieve gerechtelijke beslissingen waarbij de staat wordt gelast onderdak en materiële bijstand te verstrekken aan verzoekers om internationale bescherming Schending artikel 34 EVRM

Belemmering van de uitoefening van het recht op een individueel verzoekschrift

onredelijke termijn om de voorlopige maatregel op grond van Regel 39 toe te passen

Artikel 46 EVRM

Algemene maatregelen

Belgische staat moet het systemisch probleem verhelpen dat de nationale autoriteiten niet in staat zijn het nationale recht inzake het recht op opvang van asielzoekers na te leven, met inbegrip van definitieve rechterlijke beslissingen die de naleving ervan bevelen

Opvang

ministeriële instructie van 2 maart 2026

weigering opvang aan verzoekers om internationale bescherming met beschermingsstatus in ander EU-land

M-statushouders

instructie verordenend van aard

geen advies afdeling wetgeving RvS

gezag van gewijsde van beslissing over eerdere instructie

schorsing

(D.M. t. Zweden) Artikel 3 EVRM (verbod op onmenselijke en vernederende behandeling)

uitzetting van een Afghaanse onderdaan van Hazara-afkomst naar Afghanistan zou een schending van artikel 3 EVRM inhouden

Ernstige algemene veiligheids- en mensenrechtensituatie in Afghanistan na de machtsovername door de Taliban in 2021 onvoldoende om te concluderen dat elke uitzetting daarheen noodzakelijkerwijs artikel 3 EVRM zou schenden

Situatie van Hazara's, hoewel nijpend, niet zodanig dat zij kunnen worden beschouwd als een groep die systematisch wordt blootgesteld aan mishandeling die het niveau van artikel 3 EVRM bereikt

Aanwezigheid van individuele risicoverhogende factoren, waaronder de etniciteit van de verzoeker, het herkomstgebied waarnaar hij zou worden teruggestuurd, zijn langdurig verblijf in Zweden, "verwestering", en gedrag dat wordt gezien als een overtreding van religieuze en morele normen in Afghanistan

Ontbreken van een cumulatieve risicobeoordeling in de relevante nationale beslissingen

Reëel risico op mishandeling op basis van het cumulatieve effect van de persoonlijke omstandigheden van de verzoeker, in het licht van de algemene mensenrechtensituatie en die van Hazara's in Afghanistan

Opvang

stopzetting

begunstigde met inkomsten

bijdrageplicht niet voldaan

KB cumul

bijdrage

retributie

geen belasting

geen delegatie bevoegdheid Koning

sanctie

schending artikel 173 Gw.

veroordeling Fedasil tot opvang

Opvang

ministeriële instructie van november 2024

weigering opvang aan verzoekers om internationale bescherming met beschermingsstatus in ander EU-land

M-statushouders

instructie verordenend van aard

geen advies afdeling wetgeving RvS

vernietiging

Verzoek om internationale bescherming

asiel

onderzoeksbevoegdheid RvV

nieuw motief tijdens beroepsprocedure

seksuele oriëntatie pas vermeld tijdens beroepsprocedure

RvV had CGVS om nader onderzoek moeten vragen

HvJ 4 oktober 2018, nr. C-652/16, ‘Ahmedbakova’

gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan voor de weigeringsbeslissing

essentiële fase in behandeling van het verzoek omzeild

vernietiging

(K.P. t. België) Minnelijke schikking van 15.000 euro

schrapping van de rol

Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (Verdrag van Chicago)

terugdrijving van Sri Lankaanse onderdaan naar Sierra Leone

(K.G en S.G. t. Polen) Schending Artikel 5, lid 1, onder f)

Plaatsing moeder en baby in een gevangenisachtige structuur

alternatieve maatregelen niet overwogen

onvoldoende rekening gehouden met geestelijke gezondheid

Gebrek aan zorgvuldigheidseisen van autoriteiten om de duur van de detentie van de kinderen tot het strikte minimum te beperken

Schending artikel 8 EVRM

15.000 euro schadevergoeding

Opvang

KB Cumul

bijdrageplicht niet nagekomen

beëindiging opvang

code 207 no show

art. 35/1 en 35/2 Opvangwet

art. 6 en 13 KB 16 april 2024

in strijd met hogere rechtsnormen

vernietiging

Unieburger

BGV met inreisverbod

inschrijving als zelfstandige

bijlage 19 als onbestaande beschouwd

rechtsgrond

geen recht om België binnen te komen

art. 44decies Vw.

art. 2 van de Overeenkomst van 19 september 1960 ‘inzake de tenuitvoerlegging van de artikelen 55 en 56 van het Verdrag tot instelling van de Benelux Economische Unie’

toepasselijke rechtsnormen

HvJ 16 mei 1984, C-105/83, Pakvries

Beneluxrecht kan worden toegepast indien verder voortgeschreden dan het Unierecht

“voldoende bestaansmiddelen en van goed zedelijk gedrag”

art. 5 Overeenkomst van 19 september 1960

verwijderingsmaatregel

goed zedelijk gedrag impliceert niet alleen morele integriteit, maar ook afwezigheid van gevaar voor nationale veiligheid

ongegrond

verwerping

(Manukyan t. Armenië) Schending artikel 8 EVRM (recht op privéleven)

Verzameling van persoonlijke informatie door Armeense veiligheidsdiensten

gebruik van dwang en bedreigingen met het oog op samenwerking

geen elementen van nationale veiligheid aangetoond

Methodes tegenstrijdig met de rechtsstaat

inmenging niet voorzien door de wet

Gebrek aan daadwerkelijk onderzoek na ernstige beweringen van strafbare feiten

Erkenning vluchteling in Nederland

5.000 euro schadevergoeding

(N.R. t. België) Beslissing onontvankelijkheid

kennelijk ongegrond

derde asielaanvraag

daadwerkelijke beroepsmogelijkheden

Afghanistan

Opvang

beperking materiële hulp tot medische bijstand

code 207 no show

niet voldaan aan bijdrageplicht

art. 4, § 1,° Opvangwet

zelfmoordpoging

individuele motivering

specifieke situatie

recht op menswaardige levensstandaard

geen motivering over manier waarop verzoeker inkomsten probeerde te verbergen

kwetsbaarheid

art. 14 Opvangwet

onvoldoende geïnformeerd

niet proportioneel

gegrond

schadevergoeding

Opvang

statushouder in Griekenland

volgend verzoek

art. 50, § 5 Vw.

art. 4, § 1, 5° Opvangwet

communicatie van Europese Commissie van 4 april 2025 over situatie in Griekenland

verzoekers tonen niet aan dat bescherming in Griekenland niet effectief is

geen uiterst dringende noodzakelijkheid aangetoond

onontvankelijk