Samenvatting
Uit de bewoordingen van artikel 9bis Vw. blijkt dat de bevoegdheid om de aanvraag voor een machtiging tot verblijf over te maken aan de minister of zijn gemachtigde en dus a fortiori, de bevoegdheid om eender welke beslissing te nemen met betrekking tot die aanvraag, formeel toebehoort aan de burgemeester. In casu werd de bestreden beslissing krachtens art. 1123-25 Code Wallon de la démocratie locale et de la décentralisation genomen “voor de burgemeester” door een “gedelegeerde gemeenteambtenaar”. Echter, het geciteerde artikel voorziet enkel een dergelijke delegatie met betrekking tot de afgifte van uitreksels en afschriften van akten van de burgerlijke stand, de legalisatie van handtekeningen en voor eensluidend verklaringen van documenten. Aangezien er dus geen delegatie van bevoegdheid voorzien is met betrekking tot de bestreden beslissing, ging deze uit van een onbevoegde overheid. De beslissing is nietig.