Samenvatting
De informatie die de verzoeker geeft over het statuut van slaaf is niet verenigbaar met de informatie van de CGVS. Dit was het hoofdmotief om hem de vluchtelingenstatus te weigeren. De verzoeker stelt dat hij via de band met zijn vader het statuut van slaaf kreeg. Uit de informatie van de CGVS blijkt echter dat dit statuut verkregen wordt door geboorte via de moeder en enkel voorkomt tussen leden van dezelfde gemeenschap. Niettemin zijn er bepaalde andere gegevens die de verzoeker voorlegt die niet worden tegengesproken door de CGVS. Uit alle gegevens samen blijkt dat wanneer slaven bevrijd zijn, zij toch afhankelijk blijven van de onderwerpende familie die toch meent nog steeds recht te hebben op hen en hun nakomelingen. Anderzijds bestaan er in Mauritanië naast het statuut van slaaf ook nog situaties van feitelijke uitbuiting die men als “moderne slavernij” kan kwalificeren. Hierbij wordt een band van onderwerping ingesteld tussen blanke, Moorse meesters en zwart-Afrikaanse slaven. De pertinentie van het hoofdmotief van tot weigering van de vluchtelingenstatus staat ernstig in twijfel. De verdere informatie die hij gaf over zijn band met de onderwerpende familie lijkt toepasbaar op elke Moorse familie. De verzoeker heeft kort geantwoord op de vragen over zijn dagelijkse leven als slaaf. Deze antwoorden lijken echter spontaan en coherent. Het gebrek aan details bewijzen niet dat hij het besproken leven niet zou geleid hebben. Tijdens de hoorzitting over de redenen van bepaalde mishandelingen, heeft de verzoeker met gemak en zonder aarzelen de gevraagde verduidelijkingen gegeven. De voorgehouden ongeloofwaardigheid van de verklaring dat hij in staat zou zijn om 200 schapen hoeden steunt op geen enkel concreet gegeven. Het gaat om een zuiver subjectieve appreciatie. De waarheid van zijn slavenstatuut staat voldoende vast. De grijze zones zijn in essentie te wijten aan het weinig grondig onderzoek. De verzoeker geniet het voordeel van de twijfel.