Samenvatting
Het koninklijk besluit van 16-4-2024 (KB Cumul) voorziet in een melding- en bijdrageplicht voor asielzoekers met materiële hulp die een inkomen hebben uit werk. Wie niet spontaan voldoet aan de bijdrageplicht, krijgt een brief van Fedasil met de aanmaning het verschuldigde bedrag over te maken. Bij gebrek aan naleving, kan Fedasil beslissen een einde te maken aan de opvang en een code 207 no show toe te kennen. In deze beschikking oordeelde de arbeidsrechtbank van Brussel echter dat, gezien de buitengewone omstandigheden van manifeste nood, Fedasil toch verder opvang moest verlenen. Het gaat in deze zaak om een Guinese vrouw die eveneens is besneden en sinds aankomst in België twee kinderen en twee miskramen had. Het gaat om een voorlopige beschikking van de arbeidsrechter in afwachting van een latere uitspraak ten gronde.
De arbeidsrechtbank hekelde de stereotiepe en inadequate motivatie van Fedasil, die in zijn beslissing verwijst naar artikel 35/2 Opvangwet (bijdrageplicht en sanctie bij het niet-naleven). Fedasil weigert systematisch een afbetalingsplan ondanks de uitdrukkelijk voorziene mogelijkheid daartoe in KB Cumul. Daarnaast hield Fedasil geen rekening met het feit dat de verzoekst er op het moment van de aanmaning niet meer actief was op de arbeidsmarkt en niet binnen korte tijd de betaling kon uitvoeren. Fedasil ging ook niet na of de verzoekster bij beperking van de materiële hulp al dan niet een bestaan zou kunnen leiden dat voldoet aan de menselijke waardigheid en hield geen rekening met de kwetsbaarheden van de verzoeker.