Samenvatting
Artikel 39/81, derde lid Vreemdelingenwet definieert de synthesememorie als “een memorie waarin de verzoekende partij al haar argumenten op een rij zet”. Deze bepaling voorziet verder dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen dan uitspraak doet op basis van de synthesememorie, behoudens wat de ontvankelijkheid van het beroep en van de middelen betreft. Het begrip “samenvattende memorie” komt niet voor in voornoemde bepaling. Het gaat dus om een ander begrip dan het begrip samenvattende memorie uit het koninklijk besluit van 30 november 2006 tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State. De bepaling voorziet geen voorwaarde van samenvatting in de definitie van het begrip “synthesememorie”. De verzoekende partij moet enkel al haar argumenten op een rij zetten. De bedoeling van dit artikel is dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen uitspraak kan doen op basis van één enkel procedurestuk in hoofde van een verzoekende partij, nl. de synthesememorie. Artikel 39/81 voorziet geen sanctie als een samenvatting van de middelen ontbreekt. Het beroep kan dan ook om die reden niet onontvankelijk verklaard worden. De enige sanctie in die bepaling bestaat hierin dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen uitspraak doet op basis van de synthesememorie en dus geen aandacht meer hoeft te besteden aan middelen of argumenten die niet meer in de synthesememorie zijn opgenomen. Hier heeft de verzoekster in de synthesememorie haar middelen volledig hernomen en op enkele plaatsen aangevuld met een repliek op de nota met opmerkingen van de tegenpartij. Het gaat dus zonder twijfel over een memorie waarin de verzoekster al haar argumenten op een rij zet, zoals vereist door artikel 39/81, derde lid, van de Vreemdelingenwet. Uit het ontbreken van een samenvatting van de middelen kon de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen dan ook het beroep tot nietigverklaring niet onontvankelijk verklaren. Artikel 39/81 Vw. is geschonden.