Raad van State - 237.959 - 20-04-2017

Samenvatting

In de memorie van toelichting bij het ontwerp dat tot het voornoemde artikel 9ter heeft geleid, wordt eveneens vermeld dat de appreciatie van de medische attesten waarop de vreemdeling zich steunt worden overgelaten aan de ambtenaar-geneesheer die een advies geeft aan de gemachtigde ambtenaar. Er wordt aan toegevoegd dat de ambtenaar-geneesheer volledig vrij wordt gelaten in zijn beoordeling van de medische elementen en dat hij, indien hij het noodzakelijk acht, het advies van deskundigen kan inwinnen. (Parl. St. Kamer, 2005-2006, nr. 51-2478/001, 35)
 
Er bestaat geen betwisting over welke medische elementen precies worden aangevoerd door verweerster, te weten PTTS en een depressie. Er bestaat evenmin betwisting over dat de ambtenaar-geneesheer deze elementen in zijn advies, waarop de aanvankelijk bestreden beslissing tot verwerping van de aanvraag om machtiging tot verblijf op grond van artikel 9ter van de vreemdelingenwet is gesteund, heeft besproken doch heeft geoordeeld dat ze geen reëel risico inhouden voor het leven of de fysieke integriteit van verweerster.
 
Te dezen geeft de ambtenaar-geneesheer in zijn advies van 26 juni 2014 duidelijk aan waarom hij met betrekking tot de noodzaak van behandeling van verweersters psychische aandoeningen tot een ander standpunt komt dan verweersters behandelende arts in een aantal medische attesten. Volgens de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen volstaat dit niet omdat niet blijkt dat de ambtenaar-geneesheer zich voor zijn advies heeft gesteund op “objectieve gegevens”.
 
Door te eisen dat de ambtenaar-geneesheer moet “verwijzen naar stavingsstukken” en zich moet steunen op “feitelijke elementen” of “bijkomende vaststellingen” om tot een ander advies te komen dan het standpunt van verweersters behandelende arts, doet de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen afbreuk aan de in artikel 9ter van de vreemdelingenwet vastgelegde vrije appreciatiebevoegdheid van de ambtenaar-geneesheer. Waar zijn advies zelf gemotiveerd is, kan de ambtenaar-geneesheer er niet toe worden verplicht de beweegredenen voor die motieven te zoeken buiten zijn eigen beoordelingsbevoegdheid, voor zover hij niet meent dat het nodig is een beroep te doen op deskundigen.