Samenvatting
In het verslag aangaande verzoekers leeftijdsschatting verwijst de arts die het onderzoek uitvoerde naar het onderzoek van Schmeling et al. om te oordelen dat de ontwikkeling van verzoekers sleutelbeenderen zich in stadium twee bevindt (Schmeling, A., Schulz, R., Reisinger, W., Mühler, M., Dieter Wernecke, K., Geserick, G., “Studies on the time frame for ossification of the medial clavicular epiphyseal cartilage in conventional radiography”, Int J Legal Med 2004, 118, 5-8). Vervolgens staat in het verslag te lezen dat “volgens dit onderzoek stadium 2 [overeenstemt] met een gemiddelde leeftijd van rond de 18 jaar met een standaarddeviatie van 2 jaar”. Het onderzoek van Schmeling et al. maakt geen deel uit van het administratief dossier zodat niet kan worden geverifieerd of de auteurs statistische parameters voor stadium twee in hun studie opnamen. Het verzoekschrift tot nietigverklaring bevat wel een citaat uit voormeld onderzoek met de daarbij horende tabel, die deviaties vermeldt vanaf stadium drie. Dit wijst erop dat in het onderzoek van Schmeling et al. geen parameters werden bepaald voor stadium twee. De verwerende partij betwist dit niet als dusdanig.
Uit het voorgaande blijkt dat de arts zich te dezen wat het onderzoek van de clavicula-radiografie betreft heeft gesteund op onjuiste feitelijke gegevens door te stellen dat stadium twee volgens het wetenschappelijk onderzoek waarnaar hij uitdrukkelijk verwijst, overeenstemt met een gemiddelde leeftijd van 18 jaar met een standaarddeviatie van twee jaar, minstens dat de arts op onzorgvuldige wijze tot deze vaststelling is gekomen. De bestreden beslissing is dan ook met miskenning van de materiëlemotiveringsplicht en de zorgvuldigheidsplicht tot stand gekomen nu de arts zich voor zijn eindconclusie baseert op de conclusies van de drie deelonderzoeken en vermits de bestreden beslissing wordt gedragen door het motief omtrent het resultaat van het medisch onderzoek.