Samenvatting
Ter zitting legt verzoeker bijkomende verklaringen af en stelt hij een vrees voor vervolging te koesteren omwille van zijn geaardheid. Hij verklaart dat hij zijn geaardheid niet heeft aangekaart tijdens zijn gehoren op de Dienst Vreemdelingenzaken en het Commissariaat-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen omdat hij zich hiervoor schaamt en omdat hij niet wist hoe hij dit moest aanbrengen. Gelet op het feit dat verzoeker afkomstig is uit een cultuur waar homoseksualiteit taboe lijkt en hij ter zitting voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat hij de ontdekking en de beleving van zijn geaardheid zelf als problematisch ervaart, kan de Raad begrip opbrengen voor verzoekers stilzwijgen in de loop van de administratieve procedure. Niettemin is de Raad van oordeel dat dit nieuwe element onderzocht dient te worden door het Commissariaat-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen en dat het mee betrokken dient te worden in het onderzoek of verzoeker zich op het ogenblik van zijn vertrek uit Libanon in een persoonlijke situatie van ernstige onveiligheid bevond waardoor hij omwille van redenen buiten zijn invloed en onafhankelijk van zijn wil verhinderd werd om de door de UNRWA verleende bijstand te genieten en die hem ertoe zou hebben aangezet het mandaatgebied van UNRWA te verlaten.
In acht genomen wat voorafgaat en mede in aanmerking genomen dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de nodige onderzoeksbevoegdheid ontbeert, ontbreekt het de Raad aldus
aan essentiële elementen om te komen tot de in artikel 39/2, § 1, tweede lid, 1° van de vreemdelingenwet bedoelde bevestiging of hervorming zonder aanvullende onderzoeksmaatregelen te moeten bevelen. Om het Commissariaat-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen toe te laten verzoeker te horen omtrent zijn homoseksuele geaardheid en de problemen die hij hierdoor mogelijks heeft ondervonden, wordt de bestreden beslissing overeenkomstig artikel 39/2, § 1, tweede lid, 2° van de vreemdelingenwet vernietigd.