Samenvatting
De bestreden weigering van het visum gezinshereniging heeft als gevolg dat de echtgenote en de kinderen van de subsidiair beschermde verwijderd blijven van hun echtgenoot en vader. De verzoekster bevindt zich alleen in vreemd gebied, is op haarzelf aangewezen en wordt blootgesteld aan algemeen of zelfs blind geweld. Gezien de afwezigheid van elke vorm van dwangmiddel moet, gezien de omstandigheden van de zaak, de imminentie van het risico voor vaststaand worden gehouden. Het kan worden aangenomen dat via de gewone schorsingsprocedure niet tijdig een einde zal kunnen gesteld worden aan het nadeel dat uitgaat van de bestreden beslissing en dat de imminentie van het gevaar niet efficiënt te voorkomen. Zelfs als het persoonlijk toepassingsgebied van artikel 10 Vw. gericht is op familie van een vreemdeling met een onbeperkt verblijfsrecht, lijkt de uitzondering voorzien in § 2, vijfde lid, noodzakelijk toepasbaar op familie van een subsidiair beschermde met een beperkt verblijfsrecht, derhalve dat één van de voorwaarden voor deze uitzondering is dat ‘de aanvraag tot verblijf op basis van dit artikel werd ingediend in de loop van het jaar na de beslissing tot erkenning van de hoedanigheid van vluchteling of de toekenning van de subsidiaire bescherming van de vreemdeling die vervoegd wordt.’ Op zichzelf lijkt de tweede grief van de verzoekende partij ernstig en vatbaar om de vernietiging van de bestreden beslissing te rechtvaardigen. Op basis van de overwegingen van de verzoekende partij met betrekking tot in situatie in Syrië en rekening houdend met de ernst van de problemen, moet vastgesteld worden dat het gestelde risico voldoende vaststaand en waarschijnlijk is. De voorwaarden voor de schorsing van de uitvoering van de bestreden beslissingen zijn voldaan. De weigering tot het afleveren van de visa wordt geschorst, de verwerende partij wordt verplicht tot het nemen van een nieuwe beslissing op basis van de wettelijke bepalingen die op haar van toepassing zijn binnen de vijf werkdagen na kennisgeving.