Samenvatting
Voor de bewijslast in asielzaken gelden volgende principes. In het bijzonder moet men rekening houden met de aanbeveling van het UNHCR over asielzoekers met mentale problemen. De bewijslast die normaal bij de asielzoeker ligt, is lichter. Men moet zich richten tot andere bronnen om inlichtingen in te winnen. Men kan zich bijvoorbeeld richten tot personen die de asielzoeker goed kennen. Als de asielzoeker tot een groep behoort, kan men bij deze groep informatie inwinnen. De kans is groot dat zijn situatie vergelijkbaar is met die van de andere groepsleden. Het subjectief element van de vrees dreigt een minder zeker appreciatie-element te worden. Men kan er zonder twijfel niet het belang aan hechten dat men er normaal aan toekent. Men moet waarschijnlijk meer belang toekennen aan de objectieve situatie. Een aanvraag door een asielzoeker met mentale problemen vereist grondiger onderzoek dan in een “normale’ zaak. Men moet een nauwgezet onderzoek doen naar zijn verleden en voorgeschiedenis. Hiervoor doet men beroep op alle mogelijke externe bronnen. De verzoeker bewijst hier voldoende slachtoffer te zijn geweest van mishandelingen na zijn desertie. Daarna werd hij ongeschikt voor dienst verklaard wegens psychische problemen. Zijn ziekte werd aangebracht in zijn militaire identiteitskaart. Dit stigmatiserend document zorgde voor verscheidene problemen tijdens zijn studies en zoektocht naar werk. Hij werd slachtoffer van verschillende intimiderende acties wegens zijn politieke oppositievoering. Hij werd willekeurig ontslagen omwille van het voorgaande. Vervolgens was hij ook slachtoffer van een ernstige agressie die hem diep getraumatiseerd heeft. Hij heeft nu psychische problemen. De verzoeker heeft een bijzonder kwetsbaar profiel. Door de opeenstapeling van gebeurtenissen en vooral gezien de ernstige aanslag op zijn fychische integriteit hebben bij hem een gevoel van subjectieve, verergerde vrees doen ontstaan. Alhoewel de feiten al redelijk oud zijn, kan hij niet terugkeren naar zijn land van herkomst en bescherming te vragen van de overheid. Het staat voldoende vast dat de verzoeker bij een terugkeer vreest om vervolgd te worden wegens zijn politieke mening.