Samenvatting
De verwerende partij moet niet uitgebreid antwoorden op alle argumenten van de verzoeker. Wel moet duidelijk zijn dat al deze argumenten bij de besluitvorming werden betrokkenen. Uit de motivering moet blijken waarom de argumenten in het algemeen niet aanvaard werden. Uit de voorbereidende werken van art. 9ter Vw. blijkt dat ‘het onderzoek van de vraag of er een gepaste en voldoende toegankelijke behandeling bestaat in het land van oorsprong of verblijf, geval per geval gebeurt, rekening houdend met de individuele situatie van de aanvrager’. De verzoeker argumenteert in zijn aanvraag om machtiging tot verblijf op basis van artikel 3ter Vw. dat mentale gezondheidszorg in Kosovo niet beschikbaar of ontoegankelijk is voor vluchtelingen van een bepaalde etnische minderheid die na een verblijf in het buitenland terugkeren naar Kosovo. Hij voegt hierbij ook een verslag over de mentale gezondheidszorg in Kosovo getiteld ‘Mental Health services in Kosovo’ en een verslag van het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR).De aandoening van de verzoeker kan een reëel risico inhouden voor zijn leven en fysieke integriteit als deze niet adequaat wordt behandeld. Dit blijkt uit de bestreden beslissing en het medisch verslag van de ambtenaar-geneesheer. Volgens een brief van het Kosovaars Ministerie van Volksgezondheid van 18 september 2009 bestaat er geen openbaar gezondheidssysteem. Wel worden essentiële geneesmiddelen gratis verstrekt aan alle burgers volgens noodzaak en zijn er gezondheidscentra verspreid over Kosovo. Volgens de bestreden beslissing is een behandeling met medicatie en opvolging door een arts in het algemeen dus mogelijk in Kosovo.Gezien de specifieke situatie, namelijk die van een teruggekeerde asielzoeker, is het niet afdoende dat behandeling ‘in het algemeen’ mogelijk is. De bestreden beslissing bevat geen afdoende motivering voor het negeren van de elementen die de verzoeker aanhaalt om de specifieke problemen van teruggekeerd