Samenvatting
Het betreft een gezinshereniging met een tot vestiging in het Rijk gemachtigde vreemdeling. Sinds de inwerkingtreding van de Nieuwe Wet Gezinshereniging op 22 september 2011 heeft de verzoekster nog steeds een belang bij het huidige beroep. Er is voor haar nog steeds gezinshereniging mogelijk. De verzoekster diende een visumaanvraag gezinshereniging in bij de Belgische ambassade op 18 maart 2010. De beslissing hierover werd genomen op 29 april 2011, zijnde één jaar en één maand en enkele dag na het indienen van de aanvraag. Door twee opeenvolgende beslissingen tot uitstel te nemen, op 1 september 2010 en op 1 oktober, om zo de termijn van negen maanden uiteindelijk met zes maanden te verlengen, miskent de verwerende partij de ratio legis van artikel 12bis, § 2, vierde lid Vw. Het lijkt niet de bedoeling van de wetgever om de mogelijkheid te creëren om tijdens de behandelingsperiode, als de einddatum nog niet in zicht is, de behandelingsduur van de aanvraag al ‘preventief’ te verlengen. Het argument dat het niet logisch is dat de beslissingen telkens op het einde van de termijn worden genomen omdat de ambassade hierover tijdig ingelicht moet worden en de ambassade vervolgens de aanvrager dient te verwittigen, kan niet gevolgd worden. Nergens blijkt dat de beslissingen tot uitstel aan de ambassade werden overgemaakt en dat de ambassade vervolgens een poging heeft ondernomen om de beslissingen tot uitstel ter kennis van de verzoekster te brengen. Deze praktische overwegingen kunnen het nemen van de ‘preventieve beslissingen’ niet verdedigen. E-mailcorrespondentie met een derde kan in casu ook niet aanvaard worden als kennisgeving van de verlenging in de zin van artikel 12bis, § 2, vierde lid Vw. Zelfs indien we ervan uit zouden gaan dat de ‘preventieve’ beslissing die aan de advocaat van de verzoekster is meegedeeld, zou gelden en de termijn met drie maanden verlengd wordt, dan nog is de bestreden beslissing genomen na meer dan twaalf maanden na datum van aanvraag.De bestreden beslissing is genomen buiten de termijn voorzien in artikel 12bis, § 2 Vw. zodat toelating tot verblijf moet worden gegeven. Art. 12bis, § 2 Vw is geschonden. De bestreden beslissing wordt vernietigd.