Voorwaarden gezinshereniging wettelijke partner tijdelijk beschermde

Je moet je identiteit bewijzen. Dat doe je normaal met een door België erkend reisdocument (bv. paspoort).

Je moet een kopie voorleggen van de verblijfsvergunning van de tijdelijk beschermde die je wil vervoegen.

Je bent de wettelijk geregistreerde partner.

Wat is een wettelijk geregistreerde partner?

Heb je een buitenlands geregistreerd partnerschap? Dan moet je de akte eventueel laten legaliseren of voorzien van een apostille. Ga dit na op de website van de FOD Buitenlandse zaken. Als de akte in een andere taal opgesteld is dan het Nederlands, Frans, Duits of Engels, moet een beëdigd vertaler de akte vertalen. De Belgische ambassade werkt samen met een aantal beëdigde vertalers. Contacteer de ambassade om te weten op welke vertalers je beroep kan doen. 

Let op! Je buitenlandse akte moet ook overgeschreven worden in de registers van de Belgische gemeente waar je partner woont. Dat kan alleen als de akte vertaald is in de taal van die gemeente (zoals bepaald door de Belgische taalwetgeving). Voorbeeld: een Zuid-Afrikaanse akte opgesteld in het Engels kan je gebruiken om een visum gezinshereniging aan te vragen. Maar om de akte te laten overschrijven in Antwerpen, moet de akte vertaald worden naar het Nederlands. 

Als je geen officiële akte kan voorleggen, kan DVZ rekening houden met ‘andere geldige bewijzen’. 

Voorbeelden van andere geldige bewijzen zijn:

• een notariële akte, gehomologeerd door de bevoegde overheid
• een nationale identiteitskaart die het partnerschap vermeldt
• uittreksel van de partnerschapsakte
• een vervangend vonnis

De omstandigheid dat je geen officiële documenten kan voorleggen moet ontstaan zijn onafhankelijk van je wil. Dat is zo in de volgende gevallen:

• België erkent het betrokken land niet.
• Je persoonlijke situatie is moeilijk verzoenbaar met een terugkeer naar de betrokken staat of met een contact met zijn overheden.

Soms maakt de interne situatie van het betrokken land het niet mogelijk om een officiële akte voor te leggen, doordat:

• de documenten vernietigd werden en er geen enkel ander middel bestaat om ze te vervangen.
• de bevoegde nationale overheden niet naar behoren functioneren.
• de bevoegde nationale overheden niet meer bestaan.

Als je ook geen ‘andere geldige bewijzen’ kan voorleggen, kan DVZ of de Belgische ambassade je uitnodigen voor een gesprek en kan DVZ overgaan tot elk ander onderzoek dat het nodig vindt. Als er gemeenschappelijke kinderen zijn stelt DVZ soms voor om een DNA-analyse uit te voeren om de verwantschap tussen de ouders te bewijzen.

België moet het buitenlands geregistreerd partnerschap ook (willen) erkennen. In principe gebeurt dat de plano door de Belgische overheid aan wie de akte voorgelegd wordt (bv. DVZ of de gemeente). 'De plano' wil zeggen: elke overheid kan autonoom over de erkenning oordelen zonder dat er eerst een procedure voor de rechter gevoerd moet worden. In de praktijk gaat de erkenning vaak gepaard met een onderzoek naar schijnpartnerschap. 

> Wil je een familiesituatie die je in het buitenland geregeld hebt, in België laten erkennen?

> Lees meer over de erkenning van een buitenlands partnerschap.

Je vormde een gezin met de begunstigde van tijdelijke bescherming op het moment van de massale toestroom van ontheemden naar de lidstaten van de EU. Daardoor werd je gezin gescheiden van elkaar. 

Voldoe je niet aan deze voorwaarde? Werd je gezin bv. maar gevormd in België? Dan zijn de gewone regels gezinshereniging met een derdelander, op jou van toepassing.

Je moet bewijzen dat je een duurzame en stabiele partnerrelatie hebt met de tijdelijk beschermde. Dat is het geval wanneer je:

• gedurende minstens 1 jaar, voorafgaand aan de aanvraag, onafgebroken en op wettige wijze samenwoonde, of
• elkaar ten minste 2 jaar kent en bewijst dat je regelmatig, telefonisch, via briefwisseling of elektronische berichten met elkaar contact onderhield. Binnen die 2 jaar moet je mekaar minstens driemaal ontmoet hebben en die ontmoetingen moeten in totaal 45 of meer dagen betreffen, of
• een gemeenschappelijk kind hebt.

Beide partners moeten ouder zijn dan 18 jaar.

Jij en je partner mogen niet gehuwd zijn. Jullie mogen ook geen duurzame en stabiele partnerrelatie hebben met iemand anders.

Je mag geen familie zijn van je partner. Niet alle familieleden zijn uitgesloten. Alleen de volgende verwante partners komen niet in aanmerking voor gezinshereniging:

• (schoon)(groot)ouders en (schoon)(klein)kinderen,
• broers en/of zussen,
• oom/tante en nicht/neef

Er werd ten aanzien van jou of je partner nooit een definitieve weigeringsbeslissing om te huwen genomen. Het kan gaan om een huwelijk met elkaar, maar ook om een huwelijk met iemand anders.

Een weigeringsbeslissing is definitief als:

• je geen beroep bij de rechtbank aantekende (Grondwettelijk Hof 26 september 2013, nr. 121/2013).
• je een beroep bij de rechtbank aantekende en de rechtbank de weigeringsbeslissing bevestigde.

Als je een beroep bij de rechtbank aantekende en de rechtbank vernietigde de weigeringsbeslissing, dan is er geen definitieve weigeringsbeslissing.

Verblijf je al op het grondgebied van de Europese Unie en/of heb je zelf géén nood aan bescherming? Dan moet de tijdelijk beschermde die je komt vervoegen stabiele, toereikende en regelmatige bestaansmiddelen bewijzen om zichzelf en zijn gezin te onderhouden en niet ten laste te vallen van de sociale bijstand. De bestaansmiddelen moeten tenminste gelijk zijn aan 120% van het leefloon tarief ‘persoon met een gezin ten laste’. Het bedrag is gekoppeld aan de spilindex van de consumptieprijzen. Momenteel bedraagt het 

2.173,88 euro netto/maand

Verblijf je al op het grondgebied van de Europese Unie en/of heb je zelf géén nood aan bescherming? Dan moet de tijdelijk beschermde die je komt vervoegen over een behoorlijke huisvesting beschikken die voldoet aan de voorwaarden die gesteld worden aan een onroerend goed dat verhuurd wordt als hoofdverblijfplaats, zoals bepaald in artikel 2 van Boek III, Titel VIII, Hoofdstuk II, Afdeling 2 van het oud Burgerlijk Wetboek. De Koning moet nog, bij besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, bepalen hoe de tijdelijk beschermde dit moet bewijzen.

Er geldt géén voorwaarde van behoorlijke huisvesting als je de aanvraag indient binnen het jaar na de toekenning van de status van tijdelijke bescherming aan de gezinshereniger.

Verblijf je al op het grondgebied van de Europese Unie en/of heb je zelf géén nood aan bescherming? Dan moet de tijdelijk beschermde die je komt vervoegen een ziekteverzekering hebben die de risico's voor hem en zijn familieleden in België dekt. Er geldt géén voorwaarde van ziekteverzekering als je de aanvraag indient binnen het jaar na de toekenning van de status van tijdelijke bescherming aan de gezinshereniger.

Bij een aanvraag in België kan je dat bewijs leveren met:

• het bewijs van aansluiting bij een Belgisch ziekenfonds van jezelf en de gezinshereniger.
• een privéziekteverzekering. De privéziekteverzekering dekt de risico’s in België gedurende minstens 3 maanden, voor een bedrag van 30.000 euro. Je moet ook bewijzen dat de gezinshereniger aangesloten is bij een Belgisch ziekenfonds.
• een buitenlandse ziekteverzekering. De buitenlandse ziekteverzekering moet de risico’s in België dekken. DVZ vermeldt de buitenlandse ziekteverzekering niet op zijn website als mogelijk bewijs, maar de Verblijfswet sluit dat niet uit. Je moet ook bewijzen dat de gezinshereniger aangesloten is bij een Belgisch ziekenfonds.

Bij een aanvraag in het buitenland kan je het bewijs leveren met:

• een modelattest van het Belgisch ziekenfonds van de gezinshereniger. Het modelattest bevestigt dat jij je in België kan aansluiten bij het ziekenfonds vanaf je aankomt in België. Dit is alleen mogelijk voor de echtgenoot ten laste en kinderen jonger dan 25 jaar van de (verzekerde) gezinshereniger.
• een privéziekteverzekering. De privéziekteverzekering dekt de risico’s in België gedurende minstens 3 maanden, voor een bedrag van 30.000 euro. Je moet ook bewijzen dat de gezinshereniger aangesloten is bij een Belgisch ziekenfonds.
• een buitenlandse ziekteverzekering. De buitenlandse ziekteverzekering moet de risico’s in België dekken. De DVZ vermeldt de buitenlandse ziekteverzekering niet op zijn website als mogelijk bewijs, maar de Verblijfswet sluit dat niet uit. Je moet ook bewijzen dat de gezinshereniger aangesloten is bij een Belgisch ziekenfonds.

Je mag geen gevaar vormen voor de volksgezondheid. Om die reden mag je niet lijden aan één van de ziekten opgesomd in de bijlage bij de Verblijfswet. Je bewijst dat met een medisch attest dat bevestigt dat je niet lijdt aan een ziekte die een gevaar vormt voor de Belgische volksgezondheid. Het mag niet ouder zijn dan 6 maanden. Het attest kan opgesteld worden door een arts die erkend is door de Belgische ambassade. Contacteer de ambassade om te weten op welke arts je een beroep kan doen. Als je voor een niet-erkende geneesheer kiest moet je zijn handtekening laten legaliseren door de bevoegde plaatselijke overheid. Nadien moet je de handtekening van deze overheid laten legaliseren door de Belgische diplomatieke post. Ben je al in België? Dan kan je een medisch attest laten opmaken door een arts naar keuze in België.

Vanaf 18 jaar moet je bewijzen dat je geen gevaar vormt voor de openbare orde of nationale veiligheid. Je bewijst dat met een uittreksel uit het strafregister of een bewijs van goed gedrag en zeden. In principe vraag je dit aan bij de bevoegde overheid in het land van herkomst. Het document mag niet ouder zijn dan 6 maanden. Kijk na of je het buitenlands document moet laten legaliseren of voorzien van een apostille. Als het document in een andere taal opgesteld is dan het Duits, het Engels, het Frans of het Nederlands, dan moet je het laten vertalen door een beëdigd vertaler. De Belgische ambassade werkt samen met een aantal beëdigde vertalers. Contacteer de ambassade om te weten op welke vertalers je een beroep kan doen.

Als je geen bewijs of geen voldoende recent bewijs kan voorleggen, motiveer dan waarom.

Je moet je echtgenoot of partner in België vervoegen. Dat betekent dat jullie feitelijk een gezinscel moeten vormen en minimale echtelijke relaties moeten onderhouden.

Samenwonen met je echtgenoot of partner is strikt genomen geen vereiste om een gezinscel te vormen. Als je tijdens de week gescheiden leeft, om professionele of andere redenen, en je je tijdens het weekend bij hem voegt, dan vormen jullie ook een gezinscel. Als je wel samenwoont met je echtgenoot of partner moet je geen bijkomende bewijzen voorleggen. De gezinscel blijkt dan uit de samenwoonst.