Samenvatting
Verzoeker voert in zijn enige middel de schending van de materiële motiveringsplicht aan. Hij is van mening dat de bestreden beslissing niet voldoende gemotiveerd is voor zover deze enkel het niveau van de gezondheidszorg in het herkomstland onderzoekt en niet of die ook toegankelijk is voor de betrokkene. Verzoeker stelt dat de beslissing ervan uitgaat dat hij arbeidsgeschikt is. Hij is echter in Armenië erkend als ‘invalide niveau II’ en krijgt op basis daarvan een uitkering. Deze uitkering is volgens hem zo minimaal dat deze onvoldoende is om geneesmiddelen te kopen. Bij een terugkeer zou hij op onmenselijke en vernederende wijze moeten leven. De gemachtigde van de staatsecretaris moest nagaan of er een reëel risico voor leven of integriteit of een reëel risico is op onmenselijke of vernederende behandeling bij een terugkeer. De geneesheer-ambtenaar moet hiervoor enkel een advies geven over het risico en de mogelijkheden van behandeling. De geneesheer-ambtenaar moet de betrokkene niet zelf onderzoeken.In dit geval heeft de geneesheer-ambtenaar besloten dat er geen sprake is van een aandoening die een reëel risico inhoudt op onmenselijke of vernederende behandeling. De Raad stelt dat ook rekening is gehouden met de kostprijs van de medicatie en de medische zorgen. Uit de beslissing blijkt duidelijk dat men de prijs van de vereiste medicatie heeft bestudeerd, dat deze niet onredelijk hoog is en dat de aandoening van de betrokkene op een lijst staat van ziektes die gratis behandeld worden in het herkomstland.De Raad stelt ook vast dat betrokkene niet betwist dat hij de medicatie aan de genoemde prijzen kan krijgen en dat hij inderdaad gratis kan behandeld worden. Na het onderzoeken van de medische motivatie acht de Raad de beslissing van de gemachtigde niet kennelijk onredelijk. Er blijkt geen behandeling nodig noch voor de hartafwijking, noch voor de rugafwijking waaraan de betrokkene lijdt. Voor het hartprobleem is slechts opvolging nodig. Het feit dat hij zijn vr