Samenvatting
Artikel 202 van het BW, dat verzoekster ook geschonden acht, bepaalt dat, zelfs indien geen van belde echtgenoten te goeder trouw is geweest, een huwelijk dat nietig verklaard is, gevolgen heeft voor de kinderen. Verzoekster betoogt dat gelet op deze bepaling het verblijfsrecht dat zij verwierf in functie van haar vader, die zelf tot een verblijf toegelaten werd op basis van een schijnhuwelijk met een Belgische vrouw, haar niet kan ontnomen worden. Er dient evenwel te worden vastgesteld dat het feit dat een vernietigd huwelijk toch rechtsgevolgen heeft op burgerrechtelijk vlak voor de kinderen die uit dit huwelijk geboren werden, niet toelaat te besluiten dat verzoekster op verblijfsrechtelijk vlak over "verworven rechten" zou beschikken en dat verweerder In casu verkeerdelijk zou geoordeeld hebben dat "het recht op gezinshereniging" met haar vader is "komen te vervallen"waardoor zij geen recht meer heeft op verblijf. De enige grond waarop verzoekster tol een verblijf In het Rijk werd toegelaten, was immers het feit dat haar vader legaal In het Rijk verbleef op basis van zijn huwelijk met een Belgische vrouw. Nu voormeld huwelijk werd vernietigd, wondt de vader van verzoekster geacht noot tot een verblijf In het Rijk te zijn toegelaten en vervalt dus ook de grond waarop het verblijfsrecht van verzoekster gebaseerd was (cf. RvS 28 november 1996, nr. 63.332). De stelling van verzoekster dat kinderen gelijk dienen behandeld te worden ongeacht hun' afstamming en haar beschouwingen Inzake de "incidentele geschillen met betrekking tot de staat van personen" doen geen afbreuk aan deze vaststelling. Een schending van artikel 202 BW kan niet worden vastgesteld. Verzoekster kan ook niet gevolgd worden waar zij aangeeft dat verweerder de draagwijdte van de vernietiging van het huwelijk van haar vader verkeerd heelt ingeschat. Verzoekster houdt ter onderbouwing van haar stelling voor dat het begrip 'openbare orde' niet extensief mag worden aangewend en dat de gevolgen van de ni