Samenvatting
Allereerst dient te worden benadrukt dat de procedure voor de Raad essentieel schriftelijk is, waarbij de regelgeving uitdrukkelijk de proceduregeschriften bepaalt welke in het raam van een geding voor de Raad kunnen/moeten worden ingediend, Te dezen voorzien de vreemdelingenwet noch het PR RvV dat de verzoekende partij die voor de Raad een beroep in volle rechtsmacht instelt tegen een beslissing van de commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen een pleitnota kan indienen. Krachtens artikel 267, derde lid van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is de rechterlijke instantie evenwel slechts gehouden het Hof van Justitie van de Europese Unie te verzoeken over een prejudiciële vraag uitspraak te doen indien haar beslissingen ''volgens het nationale recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep”. Dit laatste omvat ook, de rechterlijke beslissingen waartegen cassatieberoep kan worden ingesteld. Daar de uitspraken van de Raad vatbaar zijn voor een voorziening in cassatie overeenkomstig artikel 39/67 van de Vreemdelingenwet, is de Raad bijgevolg niet gehouden om de voorgestelde prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie. Inzake de stelling van de verzoekende partij dat het advies van UNHCR als "nieuw gegeven" moet worden beschouwd in de zin van artikel 39/76, derde lid van de vreemdelingenwet, merkt de Raad op dat een advies overeenkomstig artikel 57/23bis van de vreemdelingenwet een procedurestuk is. De beoordeling of dit procedurestuk in aanmerking moet worden genomen, geschiedt op eigen gronden. Dit sluit uit dat dit stuk een "nieuw gegeven" is in de zin als hiervoor gesteld, omdat het hiervoor omschreven begrip "nieuwe gegevens" immers geen betrekking heeft op procedurestukken of -geschriften. Het advies van UNHCR is derhalve geen "nieuw gegeven". Te dezen voldoet het evenwel aan de in de artikelen 57/23bis van de vreemdelingenwet en 9 van het PR RvV bepaalde voorwaarden. Het wordt om die reden mede in het beraad betrokken. W