Nieuw minimum referentiebedrag met jaarlijkse indexatie voor derdelands studenten en zoekjaar

Met een Koninklijk Besluit van 12 januari 2026 wordt het minimum referentiebedrag voor de berekening van het bedrag van voldoende bestaansmiddelen voor een verblijf als student aangepast. Dit basisbedrag wordt voortaan in het Verblijfsbesluit van 8 oktober 1981 zelf opgenomen in een nieuw artikel 100/1. Het KB van 8 juni 1983 dat tot voor kort het basisbedrag bepaalde, wordt opgeheven. 

Het nieuwe basisbedrag bedraagt 1.050 euro. Dit bedrag zal jaarlijks op 15 februari geïndexeerd worden aan de hand van het indexcijfer van de maand januari. Dat bedrag wordt vervolgens op de euro naar boven afgerond. Voor academiejaar 2026-2027 bedraagt het bedrag na deze indexatie 1.062 euro.

Volgens het Verslag aan de Koning was het vorige referentiebedrag onvoldoende om de kosten verbonden aan het verblijf als student te dekken en wordt met deze verhoging een realistischer minimum aan bestaansmiddelen vereist. Een gelijkaardig bedrag werd door sommige universiteiten reeds vereist voor het openen van een geblokkeerde bankrekening en wordt ook in Nederland en Luxemburg gehanteerd.

Het nieuwe basisbedrag is onmiddellijk in werking getreden door de publicatie ervan in het Belgisch Staatsblad op 26 januari 2026. 

• Dat betekent dat het van toepassing is bij elke nieuwe verblijfsaanvraag op basis van studie of een zoekjaar. In de praktijk betekent dit dat het nieuwe bedrag van toepassing is op de verblijfsaanvragen van studenten die in de loop van 2026 worden ingediend voor academiejaar 2026 – 2027.
• Ook voor wie na het behalen van zijn diploma dit jaar een zoekjaar aanvraagt, zal het nieuwe bedrag van toepassing zijn.

Als overgangsmaatregel is voorzien dat het oude bedrag van toepassing blijft voor academiejaar 2025 – 2026. Studenten met een verblijfsrecht voor het huidige academiejaar, moeten dus niet onmiddellijk voldoen aan het nieuwe bedrag. Bij een verlengingsaanvraag van hun verblijf voor het volgende academiejaar zal het nieuwe bedrag wel van toepassing zijn. 

• De Raad van State stelde in zijn advies dat het niet voorzien van een overgangsmaatregel voor verlengingsaanvragen mogelijks een onevenredige aantasting vormt van de rechtmatige verwachtingen van studenten die reeds over een verblijf beschikken.
• In het Verslag aan de Koning wordt dit verantwoord doordat het gevraagde bedrag een referentiebedrag is dat nodig wordt geacht om studenten in staat te stellen om in hun werkelijke behoeften te voorzien, waardoor er geen onderscheid moet gemaakt worden tussen eerste aanvragen en verlengingen. Bovendien stelt artikel 61, § 3 Vw. dat er steeds een individueel onderzoek moet gebeuren bij de beoordeling van de bestaansmiddelen.