Voorwaarden en documenten meereizend meerderjarig kind met handicap van begunstigde van internationale bescherming of staatloze
Gezinsbanden bestonden voor aankomst referentiepersoon in België
Als meereizend gezinslid van een internationaal beschermde of persoon met verblijf als staatloze, kan je gezinshereniging aanvragen in zoverre de gezinsbanden reeds bestonden voor aankomst van de referentiepersoon in België.
Indien je later geboren bent of de gezinsband later tot stand gekomen is , ben je geen meereizend gezinslid. In zo'n geval zal je moeten wachten tot de referentiepersoon een onbeperkt verblijfsrecht bekomt of de overstap maakt (indien mogelijk) naar een statuut waarbij gezinshereniging sneller kan worden aangevraagd alvorens een procedure tot gezinshereniging (succesvol) kan worden opgestart.
De voorwaarden voor gezinshereniging verschillen naargelang de echtgenoot van de subsidiair beschermde 'meereizend' is of 'nareizend' .
Voorwaarden en documenten
Je doorliep samen met jouw gezinslid een procedure waarin je een verzoek om internationale bescherming deed in België of een aanvraag om verblijfsrecht te krijgen als staatloze. Jouw aanvraag werd vervolgens afgewezen, die van jouw gezinslid werd goedgekeurd.
Om aan deze voorwaarde te voldoen is het niet vereist dat jij en jouw gezinslid samen aankwamen in België. Het volstaat dat je in België aangekomen bent alvorens je gezinslid een beslissing ontving over het verzoek om internationale bescherming of de verblijfsaanvraag. Je kan de aanvraag gezinshereniging wel pas indienen wanneer je een definitieve negatieve beslissing ontvangen hebt.
Enkel kinderen die in België zijn bij hun ouders kunnen een aanvraag gezinshereniging indienen als meereizend familielid.
Of je in wettig of onwettig verblijf bent heeft geen impact op de mogelijkheid om de aanvraag in te dienen. Je zal geen buitengewone omstandigheden moeten aantonen als je in onwettig verblijf bent.
Het meerderjarig kind met een handicap werd geboren alvorens de referentiepersoon aankwam in België.
Je moet je identiteit bewijzen. Dat doe je in principe met een reisdocument dat door België erkend wordt (bv. een paspoort).
Als je geen reisdocument hebt en er ook geen kan bekomen, kan je uitzonderlijk de verblijfsaanvraag indienen zonder een reisdocument. Je moet jouw volledige identiteit kunnen aantonen met andere bewijsmiddelen (afhankelijk van de context van jouw land van herkomst), bijvoorbeeld een geboorteakte, een familieboekje, een document afgegeven door het UNHCR, enz.).
Je moet minstens een kopie voorleggen van de beslissing waarbij internationale bescherming toegekend wordt aan de referentiepersoon in België, of waarbij die toegelaten wordt tot een verblijf als staatloze.
Of je kan een kopie van zijn vluchtelingenattest of zijn Belgische verblijfsvergunning voorleggen.
Je bent het kind van een persoon met subsidiaire bescherming of van diens echtgenoot of wettelijk geregistreerde partner.
Dat bewijs je in principe met officiële documenten: een volledig afschrift van de geboorteakte of adoptieakte (en eventueel een erkenningsakte).
Pleegkinderen of kinderen onder buitenlandse voogdij hebben volgens DVZ géén recht op gezinshereniging. Wel kunnen zij onder bepaalde voorwaarden met een humanitair visum naar België komen.
Heb je geen Belgische maar een buitenlandse akte? Dan moet je die eventueel laten legaliseren of voorzien van een apostille. Ga dit na op de website van de FOD Buitenlandse zaken. Als de akte in een andere taal opgesteld is dan het Nederlands, Frans, Duits of Engels, moet een beëdigd vertaler de akte vertalen. De Belgische ambassade werkt samen met een aantal beëdigde vertalers. Contacteer de ambassade om te weten op welke vertalers je beroep kan doen.
Let op! Je buitenlandse akte moet ook worden voorgelegd aan de Belgische gemeente waar je (stief)ouder woont. Dat kan alleen als de akte vertaald is in de taal van die gemeente (zoals bepaald door de Belgische taalwetgeving). Voorbeeld: een Nigeriaanse akte opgesteld in het Engels kan je gebruiken om een visum gezinshereniging aan te vragen. Maar om de akte te laten registreren in Antwerpen, moet de akte vertaald worden naar het Nederlands.
Als je geen officiële documenten kan voorleggen, eventueel gelegaliseerd en vertaald door een beëdigd vertaler, mag DVZ dit nooit als enige reden aangrijpen om je aanvraag gezinshereniging te weigeren. DVZ is immers verplicht om rekening te houden met ‘andere geldige bewijzen’ .
In de omzendbrief van 17 juni 2009 geeft men volgende voorbeelden van 'andere geldige bewijzen' die DVZ kan aanvaarden als bewijs van verwantschap:
- een geboortecertificaat of geboorteattest
- een huwelijksakte, opgesteld door de Belgische ambtenaar voor de burgerlijke stand, waarin de afstammingsband vermeld wordt
- een notariële akte, gehomologeerd door de bevoegde overheid
- een affidavit
- een nationale identiteitskaart die de afstammingsband vermeldt
- een huwelijkscontract waarin de afstammingsband vermeld wordt
- uittreksels van de geboorteregisters
- een vervangend vonnis
De omstandigheid dat je geen officiële bewijzen kan voorleggen moet ontstaan zijn onafhankelijk van je wil. Volgens de omzendbrief is dat zo in de volgende gevallen:
- België erkent het betrokken land niet.
- Je persoonlijke situatie is moeilijk verzoenbaar met een terugkeer naar de betrokken staat of met een contact met zijn overheden.
Soms maakt de interne situatie van het betrokken land het niet mogelijk om een officiële akte voor te leggen, doordat:
- de documenten vernietigd werden en er geen enkel ander middel bestaat om ze te vervangen.
- de bevoegde nationale overheden niet naar behoren functioneren.
- de bevoegde nationale overheden niet meer bestaan.
Als je ook geen ‘andere geldige bewijzen’ kan voorleggen, dan kan DVZ jou en je gezinslid uitnodigen voor een gesprek of overgaan tot elk ander onderzoek dat het nodig vindt. In laatste instantie kan DVZ voorstellen om een DNA-analyse te laten uitvoeren.
Kan je wel een buitenlandse geboorte- of adoptieakte (en eventueel erkenningsakte) voorleggen? Dan moet België die akte (willen) erkennen. In principe gebeurt dat de plano door de Belgische overheid aan wie de akte voorgelegd wordt (bv. DVZ of de gemeente). 'De plano' wil zeggen: elke overheid kan autonoom over de erkenning oordelen zonder dat er eerst een procedure voor de rechter gevoerd moet worden. Behalve in het geval van een buitenlandse adoptieakte: daar gebeurt de erkenning uitsluitend door de Federale Centrale Autoriteit. Tot slot wordt bij de erkenning van buitenlandse afstammingsbanden soms een onderzoek gevoerd naar frauduleuze intenties van de betrokkenen.
> Wil je een familiesituatie die je in het buitenland geregeld hebt in België laten erkennen?
> Lees meer over de erkenning van een buitenlandse afstamming.
> Lees meer over de erkenning van een buitenlandse adoptie.
Je moet ongehuwd zijn. Je bewijst dat met een attest van ongehuwdheid. Of eventueel met een echtscheidingsvonnis of overlijdensakte. Je moet dit bewijs alleen leveren als je volgens het recht van je land van herkomst de leeftijd bereikt hebt waarop je kan huwen.
Heb je een buitenlands attest of buitenlandse akte? Dan moet je die eventueel laten legaliseren of voorzien van een apostille. Ga dit na op de website van de FOD Buitenlandse zaken. Als de akte in een andere taal opgesteld is dan het Nederlands, Frans, Duits of Engels, moet een beëdigd vertaler de akte vertalen. De Belgische ambassade werkt samen met een aantal beëdigde vertalers. Contacteer de ambassade om te weten op welke vertalers je een beroep kan doen.
Je bent niet in staat om in je eigen behoeften te voorzien omwille van je handicap. Je bewijst dat met een medisch attest van een arts die erkend is door de Belgische diplomatieke post in je herkomstland.
Je mag geen gevaar vormen voor de volksgezondheid. Om die reden mag je niet lijden aan één van de ziekten opgesomd in de bijlage bij de Verblijfswet. Je bewijst dat met een medisch attest dat bevestigt dat je niet lijdt aan een ziekte die een gevaar vormt voor de Belgische volksgezondheid. Het mag niet ouder zijn dan 6 maanden. Je kan een medisch attest laten opmaken door een arts naar keuze in België.
Vanaf 18 jaar moet je bewijzen dat je geen gevaar vormt voor de openbare orde of nationale veiligheid. Je bewijst dat met een uittreksel uit het strafregister of een bewijs van goed gedrag en zeden. In principe vraag je dit aan bij de bevoegde overheid in het land van herkomst. Het document mag niet ouder zijn dan 6 maanden. Kijk na of je het buitenlands document moet laten legaliseren of voorzien van een apostille. Als het document in een andere taal opgesteld is dan het Duits, het Engels, het Frans of het Nederlands, dan moet je het laten vertalen door een beëdigd vertaler. De Belgische ambassade werkt samen met een aantal beëdigde vertalers. Contacteer de ambassade om te weten op welke vertalers je een beroep kan doen.
Als je geen bewijs of geen voldoende recent bewijs kan voorleggen, motiveer dan waarom.
De toelating tot verblijf moet verenigbaar zijn met jouw persoonlijke juridische status.
Dit dient niet expliciet bewezen te worden door de aanvrager. DVZ zal dit op eigen initiatief beoordelen.
Bijvoorbeeld, wanneer jouw nationaliteit jou recht geeft op een beter statuut in België dan dat van meereizend familielid is jouw persoonlijke juridische status onverenigbaar met de gezinshereniging als meereizend familielid.