Samenvatting
In dit arrest vernietigt het Arbeidshof Antwerpen een vonnis van de Arbeidsrechtbank Antwerpen. Het arbeidshof veroordeelt verder ook het OCMW Antwerpen tot het toekennen van dringende medische hulp aan een man die tijdens een onwettige tewerkstelling een arbeidsongeval kreeg. Zijn werkgever had geen arbeidsongevallenverzekering die voldoende snel in de kosten kon tussenkomen. Zelf had de man alle nodig stappen gezet om zijn andere rechten uit te putten: hij schreef onder andere zijn werkgever aan en diende een strafklacht in.
Het ging in deze zaak om een Marokkaanse man zonder wettig verblijf die werkt voor een malafide werkgever die hem ook huisvest. Tijdens het werk raakt hij ernstig gewond door een slijpschijf. Hij wordt met spoed geopereerd aan zijn hand en verblijft enkele dagen in het ziekenhuis. Voor deze ziekenhuisopname en de verdere medische behandeling vraagt hij dringende medische hulp aan bij het OCMW van Antwerpen.
Het OCMW weigert de dringende medische hulp en stelt dat de man zijn rechten moet uitputten via de arbeidsongevallenverzekering van zijn werkgever. Bovendien had hij tot aan het ongeval een inkomen van hoger dan het leefloon. Op basis daarvan acht het OCMW dat zijn behoeftigheid niet is aangetoond. De ziekenhuiskosten van de man, die intussen werkonbekwaam en dakloos is geworden, lopen op tot meer dan 4000 euro. Door het gebrek aan dagelijkse wondzorg ontstaat een infectie met tekenen van gangreen.
Volgens het Hof bewijst de man wel dat hij voldoet aan de voorwaarden voor dringende medische hulp: hij heeft geen wettig verblijf in België, hij heeft een attest dringende medische hulp ondertekend door een arts en hij is behoeftig en kan de medische kosten niet betalen. Zonder dringende medische hulp via het OCMW kan de man geen menswaardig bestaan leiden. De werkgever heeft geen arbeidsongevallenverzekering afgesloten waardoor een (voldoende snelle) tussenkomst van een verzekering of van de overheidsinstantie Fedris niet mogelijk is.
De hulpvrager zelf heeft de nodige stappen gezet: hij heeft zijn werkgever aangeschreven, een strafklacht ingediend bij het arbeidsauditoraat en Fedris onderzoekt de zaak, maar deze acties leiden niet tot een onmiddellijke financiële tussenkomst. De facturen van de medische kosten blijven onbetaald. De man kan geen werk meer uitoefenen dat fijne motoriek vereist en uit het dossier blijkt bovendien dat de man dakloos is. De behoeftigheid staat vast.
Het arbeidshof concludeert dat de man aan alle voorwaarden voor dringende medische hulp voldoet en dus recht heeft op tussenkomst in de kosten van de operaties, de ziekenhuisopname en de dringende medische zorg. Het hof vernietigt het vonnis van de arbeidsrechtbank en de weigeringsbeslissing van het OCMW.