Afghanistan: verblijfsaanvragen sinds machtsovername Taliban

Of iemand in aanmerking komt voor een visum gezinshereniging hangt onder meer af van de nationaliteit en het verblijfsrecht van de referentiepersoon in België. De voorwaarden, documenten en te volgen procedure worden uitvoerig besproken op onze webpagina's gezinshereniging.

Met betrekking tot de beoordeling van aanvragen gezinshereniging gaat DVZ ook steeds uit van de normale wettelijke vereisten.

Concreet betekent dit het volgende:

• Enkel de wettelijk bepaalde familieleden komen in aanmerking. Andere familieleden (zoals bijvoorbeeld broers, zussen, ooms, tantes, grootouders, enzovoort) kunnen vaak enkel een humanitair visum aanvragen.
• De materiële voorwaarden moeten vervuld zijn (indien van toepassing: toereikende, stabiele en regelmatige inkomsten; voldoende huisvesting; ziekteverzekering; geen gevaar voor volksgezondheid, openbare orde of nationale veiligheid). De wettelijk voorziene uitzonderingen of vrijstellingen blijven uiteraard van toepassing. Zo moet DVZ in het kader van de individuele behoefteanalyse en de verplichte evenredigheidstoets steeds rekening houden met alle individuele elementen van het dossier. Bijgevolg is het altijd nuttig om de individuele situatie van zowel de referentiepersoon in België, als het familielid in Afghanistan zoveel mogelijk te duiden en te staven met bewijzen.
• De administratieve bijdrage moet betaald worden, behalve voor familieleden die vrijgesteld zijn.

a) Flexibiliteit vereiste documenten?

Het algemene standpunt van de DVZ is dat zij geval per geval beoordelen of het onmogelijk is om bepaalde documenten voor te leggen of niet.  DVZ beoordeelt de Afghaanse aanvragen in samenspraak met de Belgische ambassade in Islamabad. In elk individueel dossier bekijken ze welke alternatieve, al dan niet gelegaliseerde, documenten aanvaard kunnen worden. Hierbij wordt er gekeken naar het geheel van documenten die worden voorgelegd. Zo wordt er rekening gehouden met de bewijswaarde van deze documenten en conformiteit met bestaande elementen in het dossier (bv. verklaringen van de referentiepersoon tijdens zijn asielprocedure). 

Het is aan de betrokkene om proactief en uitvoerig te beargumenteren waarom hij in zijn specifiek geval niet aan de vooropgestelde wettelijke vereisten kan voldoen, indien mogelijk met bewijsstukken. De algemene veiligheidssituatie in Afghanistan voorziet Afghanen dus niet automatisch van bepaalde vrijstellingen. Het is dus cruciaal om te specifiëren welke dienst gesloten is, welke beschermingsrisico’s de aanvrager loopt, waarom hij daardoor niet de vereiste documenten kan verkrijgen, enzovoort. 

In de praktijk blijkt dat DVZ toch zeer streng blijft wat betreft de voorgelegde documenten. Het blijft dus aangeraden om de aanvraag te onderbouwen met zo veel mogelijk nuttige documenten.

Bewijs familieband

In sommige gevallen is DVZ bij wet verplicht om rekening te houden met andere geldige bewijzen. Voor het bewijs van de familieband voorziet de Verblijfswet zelf in alternatieve bewijsmodaliteiten via een cascadesysteem. Dit geldt in het algemeen, onafhankelijk van de specifieke situatie van Afghanistan, maar is in dit kader wel belangrijk.

Volgens de Verblijfswet wordt de familieband door middel van de volgende bewijsmiddelen vastgesteld:

1. officiële documenten die deze band aantonen, opgesteld overeenkomstig de regels van het internationaal privaatrecht, zowel wat de inhoudelijke en vormelijke voorwaarden als wat de legalisatie betreft. Over het algemeen gaat het om een letterlijk afschrift van het origineel van de akte die overeenkomstig artikel 30 van het Wetboek van internationaal privaatrecht gelegaliseerd werd.
2. 'andere geldige bewijzen', indien het voor de vreemdeling niet mogelijk is om officiële documenten voor te leggen. Bij familie van begunstigden van internationale bescherming, met wie de familieband al bestond voor aankomst van de referentiepersoon in België, is DVZ verplicht hiermee rekening te houden. Ook mag DVZ de aanvraag niet weigeren om de enige reden dat er geen officiële documenten van de gezinsband werden voorgelegd. Het Hof van Justitie en de RvV bevestigden dit principe en passen dit toe. 
   Voor familie van begunstigden van internationale bescherming, met wie de familieband pas tot stand kwam na aankomst van de referentiepersoon in België, voor familie van andere derdelanders met verblijfsrecht in België en familieleden van Belgen en Unieburgers is deze mogelijkheid onderworpen aan de discretionaire beoordeling van DVZ. De RvV oordeelde dat DVZ deze discretionaire bevoegdheid wel op redelijke wijze moet uitoefenen.
3. een onderhoud of een aanvullende analyse (een DNA-test), indien het familielid geen ‘andere geldige bewijzen’ kan voorleggen. (zie Praktisch verloop visumaanvraag - punt 5)

De omzendbrief van 17 juni 2009 houdende bepaalde verduidelijkingen en wijzigings- en opheffingsbepalingen inzake gezinshereniging verduidelijkt verder:

• wanneer aanvaard wordt dat het ‘onmogelijk’ is om officiële documenten voor te leggen, en
• welke 'andere geldige bewijzen' aanvaard kunnen worden.
• Opgelet! De omzendbrief van 17 juni 2009 verzwaart de bewijslast door te stellen dat men de ‘onmogelijkheid’ moet bewijzen om officiële documenten voor te leggen, terwijl noch de verblijfswetgeving, noch de Gezinsherenigingsrichtlijn dit oplegt. Het familielid moet alleen aantonen dat het geen officiële documenten kan voorleggen, zonder dat dit daarom onmogelijk moet zijn. Bovendien blijkt intussen uit rechtspraak van het Hof van Justitie (lees hierover meer in dit nieuwsbericht) dat, van zodra het familielid zijn samenwerkingsplicht ten aanzien van de lidstaat nakomt en er kennelijk geen sprake is van fraude, de lidstaat verplicht is om rekening te houden met andere bewijzen van de gezinsband, zelfs al vindt de lidstaat de uitleg voor het ontbreken van officiële documenten niet plausibel.

In de praktijk is het aangewezen dat de aanvrager alle mogelijke bewijzen van de gezinsband voorlegt en motiveert waarom hij, desgevallend, bepaalde documenten niet kan voorleggen. Ook hier voorziet de algemene veiligheidssituatie in Afghanistan Afghanen dus niet automatisch van een vrijstelling.

b) Termijnen en leeftijdsvoorwaarden

De huidige situatie in Afghanistan maakt zowel het verzamelen van de nodige documenten als de indiening van een visumaanvraag bij de bevoegde Belgische diplomatieke post bijzonder moeilijk. Dit heeft verregaande gevolgen voor gezinshereniging, aangezien er tal van termijnen en leeftijdsvoorwaarden gelden: als de aanvraag niet tijdig ingediend wordt zal er in sommige gevallen geen recht op gezinshereniging meer bestaan of gelden er strengere voorwaarden.

Voor wat betreft termijnen en leeftijdsvoorwaarden die gelden voor de familieleden van erkende vluchtelingen en subsidiair beschermden, verwijzen we naar de specifieke pagina's gezinshereniging voor deze doelgroep. De wetswijziging van 18 juli 2025, in werking getreden op 18 augustus 2025, verstrengt de voorwaarden en termijnen voor gezinshereniging. Momenteel geldt er nog een overgangsperiode tot 18 augustus 2027 waardoor er een onderscheid is tussen begunstigden van internationale bescherming die bescherming kregen VOOR 18 augustus 2025 en zij die bescherming kregen VANAF 18 augustus 2025 (te kijken naar de beslissingsdatum van het CGVS of datum van het arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen).   

Belangrijk om hier al mee te geven, is dat de Verblijfswet (zowel onder de oude regels als onder de nieuwe) voorziet dat de DVZ rekening moet  houden met de bijzondere omstandigheden die laattijdige indiening van een aanvraag objectief verschoonbaar maken. 

Bij een laattijdige indiening van de aanvraag, is het dus steeds zeer belangrijk dat het gezinslid expliciet de specifieke moeilijkheden of omstandigheden uiteenzet die de tijdige indiening hebben verhinderd buiten zijn wil om. Dit door aan te tonen dat hij er alles aan deed om tijdig een aanvraag in te dienen (dit wil zeggen vóór het verstrijken van een termijn of leeftijdsgrens), maar dat dit onmogelijk of bijzonder moeilijk was. Het is daarom nuttig om een spoor bij te houden van de gezette stappen, en de nodige bewijsstukken hiervan aan te brengen. Bijvoorbeeld:

• Persartikels of rapporten omtrent de sluiting van de grensovergangen, van de Afghaanse openbare diensten, enzovoort
• Een kopie van de aanvraag en de afgifte van het Pakistaans e-visum om de grens over te steken
• Printscreens van de website van VFS indien er geen afspraken kunnen worden gemaakt
• Problemen met het indienen van een online aanvraag gezinshereniging (toepassing Afrin-arrest - zie punt 3 Praktisch verloop visumaanvraag)
• …

De humanitaire visa met de meeste slaagkans, in de context van Afghanistan, zijn de hybride dossiers. Bij zo'n hybride aanvraag wordt een aanvraag voor een humanitair visum voor een familielid die buiten het toepassingsgebied van gezinshereniging valt, samen ingediend met een aanvraag voor een visum gezinshereniging van een of meer andere leden binnen het gezin die wel binnen het toepassingsgebied van gezinshereniging vallen. Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) laat zo'n aanvragen echter maar toe onder strenge voorwaarden (verstrenging praktijk sinds oktober 2024):

• Begunstigden en niet-begunstigden van een recht op gezinshereniging vormen een gezinseenheid (wonen samen).
• Alle visumaanvragen worden tegelijkertijd ingediend.
• De aanvragers zijn verwant in de eerste graad of broer en zus.
• Het meerderjarige kind of de meerderjarige kinderen zijn ongehuwd en jonger dan 21 jaar 
• Alle leden van de familie-eenheid reizen samen. 

Interessante rechtspraak over humanitaire visa van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RvV):

• RvV n° 329.256 van 3 juli 2025 over een 64-jarige Afghaanse grootmoeder die een humanitair visum had aangevraagd om haar kleinzoon (een niet-begeleide minderjarige vluchteling in België) te vervoegen samen met de moeder en de broers en zussen. 
• RvV n° 292.036 van 17 juli 2023

Meer informatie over de mogelijkheid om een humanitair visum in te dienen, vindt u op onze webpagina’s ‘Humanitair visum’.

Wanneer de voogd van een niet-begeleide minderjarige vreemdeling (NBMV) de bijzondere verblijfprocedure opstart, dient DVZ op zoek te gaan naar de duurzame oplossing in het hoger belang van het kind. In functie daarvan geeft DVZ opdracht aan de bevoegde Belgische ambassade om een family assessment uit te voeren. In dat kader onderzoekt de ambassade onder meer de lokale situatie, de familiale context, opvanggaranties, en de bereidheid van de familie om de NBMV terug op te vangen.

De huidige context laat het uitvoeren van family assessments in Afghanistan niet toe. DVZ heeft momenteel geen zicht op het heropstarten van de family assessments voor Afghaanse NBMV. De behandeling van de bijzondere verblijfprocedure van Afghaanse NBMV zal echter niet opgeschort worden. DVZ tracht een beslissing omtrent de duurzame oplossing te nemen gebaseerd op de elementen aanwezig in het dossier: dit is bijvoorbeeld de aanvraag van de voogd, het interview, informatie uit voorgaande procedures, landeninformatie, en best interest-elementen.

Indien DVZ er niet in slaagt de duurzame oplossing te bepalen voor de 18^de verjaardag van de NBMV, eindigt de procedure.

• De Afghaanse ambassade in België levert bepaalde documenten af, nl. een geboorteattest, een attest van nationaliteit, een individualiteitsattest, een akte van gewoonterecht en een huwelijksattest. De FOD Buitenlandse Zaken bevestigde op 07/03/2022 dat documenten afgeleverd door de Afghaanse ambassade in België zonder enig probleem kunnen worden gelegaliseerd. Dit gebeurt nog steeds in de praktijk.
• Op 30 juli 2024 publiceerde het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Afghanistan (IEA - MoFa) een bericht op hun website, stellende dat ze geen verantwoordelijkheid meer nemen voor de consulaire dienstendie door een aantal buitenlandse posten worden geleverd. Het gaat onder andere om consulaire diensten inzake akten, de uitgifte van paspoorten, het vernieuwen van paspoorten en het plaatsen van visumstickers. Afghanen die in het buitenland verblijven kunnen voor deze diensten niet meer terecht in volgende posten: Londen, België, Berlijn, Bonn, Zwitserland, Oostenrijk, Frankrijk, Italië, Griekenland, Polen, Zweden, Noorwegen, Canada en Australië. 

• Sinds 2022 is het onmogelijk om een Afghaans paspoort te bekomen in België. Toch blijft het beleid van de FOD BuZa over Belgische reisdocumenten voor vreemdelingen ongewijzigd. Een aanvraag voor een reisdocument voor vreemdelingen 'rood paspoort' moet aan de vooropgestelde voorwaarden voldoen en verloopt volgens de bestaande procedure. Op deze webpagina vind je hierover meer informatie. 
• Voor Afghanen die subsidiaire bescherming hebben in België betekent dit dat je alleen een reisdocument voor vreemdelingen kan krijgen wanneer je identiteit vaststaat én je een attest van het CGVS kan voorleggen waaruit blijkt dat je geen nationaal paspoort kan bekomen. 
  • Wat het attest van het CGVS betreft, zal dit in de praktijk maar heel uitzonderlijk worden afgeleverd. 
  • Als je identiteit niet vaststaat wil dit zeggen dat je als subsidiair beschermde je identiteit verklaarde. Je krijgt dan de vermelding 'DECL' op je verblijfskaart. Je identiteit staat niet vast en is gebaseerd op een verklaring en niet op een identiteitsbewijs. Je kan deze vermelding laten weghalen met een paspoort of ander document dat je identiteit bewijst. Je doet dit bij de gemeente die het op zijn beurt voorlegt aan de Dienst Vreemdelingenzaken.  
  •  Voor Afghanen geldt een soepelere regeling voor het weghalen van de vermelding ‘decl’:
    • Je legt een (vervallen) paspoort voor. Je kan een paspoort voorleggen dat niet verlengd werd door de Afghaanse ambassade.
    • Je hebt geen paspoort meer maar er werd destijds wel een kopie gemaakt van je paspoort door DVZ: maak bij de gemeente duidelijk dat er een kopie van je paspoort in het administratief dossier bij DVZ zit. Je moet dit zelf opwerpen. DVZ gaat immers niet automatisch op zoek naar een kopie van je paspoort in het administratief dossier.
    • Je hebt nooit een Afghaans paspoort gehad. Je moet dan alle volgende documenten voorleggen:
      • Een verklaring van de Afghaanse ambassade in Brussel dat je geen Afghaans paspoort kan verkrijgen.
      • Een vervangend geboorteattest afgeleverd door de Afghaanse ambassade in Brussel.
        • Om dit attest te bekomen vraagt de Afghaanse ambassade een Tazkira.
  • Is er een verschil tussen de identiteitsgegevens op het paspoort/vervangend geboorteattest en het rijksregister/de verblijfskaart?
    • Dan moet je ook een attest van individualiteit voorleggen, ook afgeleverd door de Afghaanse ambassade.
    • Een attest van individualiteit bevestigt dat de persoon op het paspoort/geboorteattest dezelfde is als diegene in het rijksregister/op de verblijfskaart. 
    • DVZ beslist hierover geval per geval. 
  • Documenten afkomstig van de Afghaanse ambassade in Brussel moet je legaliseren bij de dienst Legalisatie van de FOD Buitenlandse Zaken in Brussel.

Het is belangrijk om voor ogen te houden dat er geen wettelijke geldigheidstermijn is voorzien voor buitenlandse documenten. Vaak hanteren Belgische instanties een standaard maximum ouderdomstermijn van documenten. Een afschrift van een buitenlands document zou dan maximum 6 maanden oud mogen zijn, of voor andere instanties 1 jaar.

Hoewel het in sommige gevallen gerechtvaardigd kan zijn om zich er van te vergewissen dat het afschrift de meest actuele toestand reflecteert, met alle randmeldingen erbij, schrijft de wet nergens voor dat een afschrift slechts 6 maanden of 1 jaar oud mag zijn. Bovendien werken niet alle landen met randmeldingen, waardoor het zinloos is om vast te houden aan een formele benadering. De Vaste Commissie inzake de Burgerlijke Stand bevestigde hierover expliciet dat men terzake de nodige soepelheid moet hanteren, rekening houdend met de moeilijkheidsgraad om bepaalde documenten te bekomen, getuige punt 2.10.9 van de FAQ van de DABS.

De huidige situatie in Afghanistan kan één van die factoren zijn die het aannemelijk maakt dat het zeer moeilijk, zo niet onmogelijk is om recente afschriften van bepaalde documenten te bekomen.

Vervangend vonnis

Indien het werkelijk onmogelijk is om de oorspronkelijke akten in het land van herkomst te bekomen, bestaat de mogelijkheid om een vervangend vonnis te vragen aan de familierechtbank in België. Artikel 26 Burgerlijk Wetboek voorziet die mogelijkheid indien de oorspronkelijke akte is verloren gegaan of vernietigd. De vernietiging of het verlies en de inhoud van de akte kan men bewijzen door geschriften, door andere authentieke bronnen of door getuigen. Deze mogelijkheid staat ook open voor buitenlandse akten die men onmogelijk kan bekomen. Eens er een Belgisch vonnis is, geldt dat vonnis als een volwaardige vervanging van de oorspronkelijke akte en zal dat vonnis voor alle toekomstige situaties gebruikt kunnen worden.

Indien men een Afghaanse akte van de burgerlijke stand nodig heeft en men kan aantonen dat het onmogelijk is om die te bekomen, kan men beroep doen op deze procedure in België.

Consulair attest

In specifieke procedures kan de geboorteakte vervangen worden door een consulair attest afgeleverd door de Afghaanse ambassade. Het Koninklijk besluit van 17 januari 2013, tot vaststelling van de lijst van landen waar het verkrijgen van een geboorteakte onmogelijk is of op zware moeilijkheden botst (BS 30/01/2013) vermeldt onder meer Afghanistan. Het consulair attest moet dan gelegaliseerd worden door de dienst Legalisatie van de FOD Buitenlandse Zaken. Dit consulair attest kan worden gebruikt in de procedures van huwelijk (artikel 164/3 Burgerlijk Wetboek), de erkenning van een kind (artikel 327/2 Burgerlijk Wetboek) en de verwerving van de Belgische nationaliteit (artikel 5, §1Wetboek van de Belgische nationaliteit).

Indien men een Afghaans vonnis moet voorleggen om een bepaalde situatie op afdoende wijze te staven en/of te regelen, is het goed om voor ogen te houden dat ook de Belgische rechter soms uitzonderlijk bevoegd kan zijn in zaken waar men zich normaal gezien tot de Afghaanse rechter zou moeten wenden. Artikel 11 van het Wetboek Internationaal Privaatrecht (WIPR) bepaalt namelijk dat de Belgische rechters uitzonderlijk bevoegd zijn wanneer het onredelijk zou zijn te eisen dat de vordering in het buitenland wordt ingesteld. Dit kan bijvoorbeeld toepassing vinden indien het gaat om een vordering inzake ouderlijke verantwoordelijkheid (in dat geval in combinatie met art. 12.3 Brussel IIbis Verordening), gerechtelijke vaststelling vaderschap,…

Als er redelijkerwijze geen twijfel is over de authenticiteit van de buitenlandse akte, kan de ambtenaar van de burgerlijke stand een beroep doen op artikel 24, §2 WIPR om in specifieke gevallen vrijstelling te verlenen van de legalisatievereiste om te oordelen over de geldigheid van een buitenlandse akte. Deze bepaling spreekt over de rechter, maar ze is volgens de Memorie van Toelichting naar analogie ook toepasselijk bij de ambtenaar van de burgerlijke stand.

In bepaalde gevallen is het namelijk noodzakelijk om te oordelen over de geldigheid van buitenlandse akten, ook al zijn deze niet gelegaliseerd. Dat is bijvoorbeeld al het geval voor documenten uit Somalië die niet kunnen worden gelegaliseerd. In de huidige situatie kunnen we aannemen dat het ook voor Afghaanse documenten uiterst moeilijk kan zijn om documenten correct gelegaliseerd te krijgen. In die gevallen waarin de ambtenaar zich voldoende geïnformeerd acht, moet het mogelijk zijn om zeer welbepaalde documenten vrij te stellen van de legalisatievereiste voor buitenlandse akten. In het bijzonder in die gevallen waarin de legalisatie onmogelijk is omwille van aantoonbare overmacht, is het niet redelijk om vast te blijven houden aan de legalisatievereiste. Temeer daar de legalisatievereiste enkel een formaliteitsvereiste is, en verder geen uitsluitsel geeft over de inhoud of authenticiteit van het document.

We zien in de praktijk dat de ambtenaren van burgerlijke stand eerder geneigd zijn om de beoordeling over de erkenning van een niet gelegaliseerd document over te laten aan de rechtbank. We begrijpen dat het voor de ambtenaren zeer moeilijk is om te besluiten dat een buitenlands document voldoet aan de voorwaarden van erkenning zonder dat het voldoet aan de legalisatievereiste. De betrokkenen kunnen bij weigering van erkenning van een buitenlandse akte door de ambtenaar, de erkenning verzoeken bij de familierechtbank in een procedure op eenzijdig verzoekschrift (art. 23 Wetboek IPR) of een procedure starten om een vervangend vonnis te bekomen van de ontbrekende akte (procedure art. 26 en 35 Burgerlijk Wetboek). 

De Centrale Autoriteit Burgerlijke Stand van de FOD Justitie geeft het volgende advies omtrent bepaalde Afghaanse documenten:

• Een Afghaanse taskara is geen akte van burgerlijke stand. Het is bijgevolg niet mogelijk om op basis van een taskara de afstamming te bepalen of te wijzigen.
• Ook consulaire attesten zijn geen aktes van burgerlijke stand. Ze zijn wel geldig voor een huwelijksaangifte, een nationaliteitsaanvraag en een erkenning van een kind.
• Een bevestiging op eer voor de rechtbank van een huwelijk is ook geen akte van burgerlijke stand. Bovendien kan je er niet uit afleiden dat de grond- en vormvoorwaarden voor het huwelijk vervuld zijn.
• Een huwelijkscertificaat of het groene huwelijksboekje is wel een akte van burgerlijke stand op voorwaarde dat het certificaat conform is.
• Een geboortecertificaat (birth registration card of birth certificate) is wel een akte van burgerlijke stand op voorwaarde dat dit document afgeleverd werd door de ACCRA (Afghan Central Civil Registration Authority) of de NSIA (National Statistics Information Authority).

Gezien de veiligheidssituatie in Afghanistan, bestaat er een risico op contactverlies met familieleden (die zich binnen of buiten Afghanistan bevinden).

Het Rode Kruis blijft aanwezig in Afghanistan waardoor opsporingen in Afghanistan mogelijk blijven, weliswaar met de volgende restricties:

1. Reeds bestaande dossiers worden verder opgevolgd. Er kunnen vertragingen optreden qua behandeltijd door een stijging in aanvragen en de algemene veiligheidssituatie die beweging op terrein bemoeilijkt.
2. Nieuwe dossiers gelinkt aan de huidige situatie kunnen opgestart worden.

Woon je in Vlaanderen of Brussel, neem contact op met Rode Kruis - Vlaanderen via:

• het contactformulier op de website: www.restoringfamilylinks.be;
• het telefoonnummer: 015 44 35 22 (van maandag tot vrijdag, tussen 9 en 12.30 uur)

Woon je in Wallonië of Brussel, neem contact op met Croix-Rouge de Belgique - Communauté francophone (dienst “Rétablissement des Liens Familiaux”) via e-mail: service.rlf@croix-rouge.be.

Afghanen die zich in en rond Afghanistan bevinden en opzoek zijn naar hulp en/of informatie kunnen ook contact opnemen met UNHCR Afghanistan. Naar aanleiding van de situatie in Afghanistan heeft UNHCR de webpagina 'Help Afghanistan' en ‘Help Pakistan’ tot stand gebracht.

Het EU-asielagentschap (EUAA) publiceerde op 30 juni 2026 zijn richtlijnen voor Afghanistan: 'Country Guidance Afghanistan'. Het doel van deze richtlijnen is om de EU-lidstaten bij te staan in hun onderzoek van verzoeken om internationale bescherming. Daarnaast publiceerde ze ook een landeninformatierapport over Afghanistan op 22 januari 2026: 'EUAA COI Report Afghanistan: Country Focus'. 

Het CGVS publiceerde op haar website meerdere rapporten op haar website over Afghanistan (landeninfo > Afghanistan). 

Het UNHCR publiceerde in september 2025 een tweede nota met richtlijnen over de internationale beschermingsnoden van personen die Afghanen ontvluchten. 

Nansen schreef meerdere nota's over Afghanistan, waarvan de laatste in 2024 gaan over het volgend verzoek om internationale bescherming van een Afghaanse verwesterde jongeman en over Afghaanse homoseksuele mannen. 

De organisatie Asylos publiceerde ook een landeninformatierapport over de situatie in Afghanistan. Daarnaast geven zij ook adviezen over specifieke problemen in Afghanistan (en andere landen) voor hun leden.